بیکباره چنین مغرور گشتی

که تا باشد ترا دائم اجازت

دمی بینای جسم و جان و دل باش

نه بینای نمود آب و گل باش

از اینجا چونکه دور دورگشتی

تو پنداری تو نزدیکی، تو دوری

که از نفس طبیعت در غروری