تو پنداری تو نزدیکی، تو دوری

نه بینای نمود آب و گل باش

بیکباره چنین مغرور گشتی

از اینجا چونکه دور دورگشتی

که از نفس طبیعت در غروری

ز نفس صورت اینجا خود چه دیدی

که جز رنج و بلا چیزی ندیدی