کجا داد خداوندی دهی تو

ز نفس صورت اینجا خود چه دیدی

که جز رنج و بلا چیزی ندیدی

چو تو سر بر زمین هر دم نهی تو

چومردان باش اندر عین طاعت

که تا بیرون شوی کل از شقاوت

دلت راکن خبر از طاعت دوست