از این دوزخ سوی جنت شوی خوش

چه میدانی که عین آتشی تو

بگردت آتش سوزان گرفتست

از آن جان و دلت اندر گرفتست

نشین تا رستگار آئی ز آتش

بیابی و بکل باشی تو دیدار

نگردد گرد تو اینجای پندار