از آن جان و دلت اندر گرفتست

تو پنداری که هستی در خوشی تو

چه میدانی که عین آتشی تو

بگردت آتش سوزان گرفتست

از این دوزخ سوی جنت شوی خوش

نشین تا رستگار آئی ز آتش

بیابی و بکل باشی تو دیدار