مصرع دوم · شماره 142که بی عقلانه میگویم ز اسرارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.139بهمت در یکی لانگر تو#140عیان خویش در الا نگرتو#141بهمت این بیان از من نگهدار#142که بی عقلانه میگویم ز اسرارانتخابشده143بهمت چون همه برداری از پیش#144یکی بینی حقیقت جملگی خویش#145همه حق بینی و در لاشوی تو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 142 از «حکایت» است.سطر پیشینبهمت این بیان از من نگهدار→سطر بعدیبهمت چون همه برداری از پیش←