مصرع نخست · شماره 143بهمت چون همه برداری از پیششاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.140عیان خویش در الا نگرتو#141بهمت این بیان از من نگهدار#142که بی عقلانه میگویم ز اسرار#143بهمت چون همه برداری از پیشانتخابشده144یکی بینی حقیقت جملگی خویش#145همه حق بینی و در لاشوی تو#146زدید خویش در الا شوی تو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 143 از «حکایت» است.سطر پیشینکه بی عقلانه میگویم ز اسرار→سطر بعدییکی بینی حقیقت جملگی خویش←