چو شمعی هر یکی رخ برفروزند

بقدر خود کنند اینجایگه راه

ولی بینی تو این اسرار ناگاه

برخورشید آیند و بسوزند

بسوزند جملگی در حضرت خور

شوند آنگاه سوی ذات رهبر

چوسوی ذات آیند از نهانی