شوند از شمع اودیوانه ناگاه

چوسوی ذات آیند از نهانی

شوندآنگه عیان اندر عیانی

نمیبینی که چون پروانه ناگاه

چونور شمع بیند روشنائی

شود حیران از آن داغ جدائی

شود دیوانه سوی جمع آید