وصالت بود و شد عین فراقم

مرا اینجایگه جز تو نشاید

دگر من از کجا جویم جمالت

که یک دم شاد گردم از وصالت

کنون دل پر ز درد و اشتیاقم

جگر خونست دیگر روی بنمای

گره تو بسته و هم تو بگشای