کنون دل پر ز درد و اشتیاقم

دگر من از کجا جویم جمالت

که یک دم شاد گردم از وصالت

وصالت بود و شد عین فراقم

جگر خونست دیگر روی بنمای

گره تو بسته و هم تو بگشای

دریغا من تو بودم یا تو مائی