پس آنگاهی ز بعد آن زوالست

کمالش ناگهان نقصان پذیرد

چو پیش عقده میافتد بمیرد

بدان کاندر پی نقصان کمالست

در آخر چون کمال آید پدیدار

اگر مرد رهی میباش هشیار

بهر کار اول و آخر تو بنگر