چرااکنون توئی اندر دوئی تو

سلوک جمله اشیاء کرده تو

چرا مانده کنون در پرده تو

از این پرده نظر کن هم توئی تو

منت میدانم و تو نیز میخوان

که دارم من در اینجا سر یکسان

تو همراهی ابا من هرکجائی