سلوک جمله اشیاء کرده تو

که هستی بیشکی تو نور آن ذات

توئی نور و در این ظلمت فتادی

ولیکن عاقبت سر برگشادی

چرا مانده کنون در پرده تو

از این پرده نظر کن هم توئی تو

چرااکنون توئی اندر دوئی تو