ولیکن عاقبت سر برگشادی

منور شد ز تو اجسام ذرات

که هستی بیشکی تو نور آن ذات

توئی نور و در این ظلمت فتادی

سلوک جمله اشیاء کرده تو

چرا مانده کنون در پرده تو

از این پرده نظر کن هم توئی تو