مرا بیم و باک از جهانداورست

بدین زیردستی نه اندر خورند

ازین دست خوارست بر ما سخن

ز کردار ایشان تو دل بد مکن

که از دانش برتو ران برترست

نباید که شد جان ما بی سپاس

به نزدیک یزدان نیکی شناس