بسوزان خویشتن مانند ذره

که تا گردی فنا نزدیکی جمع

بسوزان خویشتن پروانه کردار

که تا گردی بیک ره ناپدیدار

بر خورشید رویم مانده غره

نمانی همچو شبلی مانده مغرور

که افتادست هم نزدیک هم دور