تو از من مگر دل نداری به رنج

سواری برافگن بر مادرم

بگویش که شد زین جهان نوش زاد

سرآمدبدو روز بیداد و داد

که اینست رسم سرای سپنج

مرا بهره اینست زین تیره روز

دلم چون بدی شاد و گیتی فروز