نشستی یکی تیزدندان گراز

شهنشاه را دل بیاراستی

می و رود و رامشگران خواستی

بر او بران گاه آرام و ناز

چو بنشست می خوردن آراستی

وزان جام نوشین روان خواستی

چوخورشید برزد سر از برج گاو