جوانست و با من ز یک مادرست

چنین برگزیدی دلیر و جوان

میان شبستان نوشین روان

چنین گفت زن کین ز من کهترست

چنین جامه پوشید کز شرم شاه

نیارست کردن به رویش نگاه

برادر گر از تو بپوشید روی