چو یکتا شد وی اندر دیدن دوست

که جوهر آن بدید از عین ذرات

که بحر لامکان را نوش کرد او

دوئی برداشت آنگه گشت فرد او

حقیقت مغز شد بگذشت از پوست

چویکتا گردی از عین دوئی تو

همه حق بینی و حق بشنوی تو