بسوزی تا حقیقت جمع گردی

تو چون منصور اگر اینجا بسوزی

از آن خورشید شمعی برفروزی

چو پروانه بگرد شمع گردی

چو ذره جملگی در خور بسوزد

پس آنگه آتشی درخور فروزد

شود ذره در آن دم دید خورشید