ابی سایه بمانده روی جاوید

چو ذره جملگی در خور بسوزد

پس آنگه آتشی درخور فروزد

شود ذره در آن دم دید خورشید

بسوز ای جسم تا خورشید گردی

حقیقت نور تا جاوید گردی

همه اینجا بسوزد هر چه آورد