مگر دیگر نباشد، همچو منصور

بسوزد بود خود اینجا به یک موی

منور گردد از نور حقیقت

شود کل پاک از عین طبیعت

حقیقت عاشقی تا نفخه صور

چه میگویم که دل میسوزد از درد

بر شمع وصالش تا شود فرد