کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 112

که آمد به تنگی زمانم همی

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 109

    برین پند من باش و مگذر ازین

    #
  2. 110

    بجز بر ره راست مسپر زمین

    #
  3. 111

    که من در دل ایدون گمانم همی

    #
  4. 112

    که آمد به تنگی زمانم همی

    انتخاب‌شده
  5. 113

    دو فرزند را کرد پدرود و گفت

    #
  6. 114

    که این پندها را نباید نهفت

    #
  7. 115

    برآمد ز درگاه زخم درای

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 112 از «بخش ۲۷ - چو آگاهی آمد به سام دلیر...» است.