جمال یار بنگر از چپ و راست

چو پیدا گشتی این دم در درونش

یکی دیدی درونش با برونش

وصال جاودان داری و پیداست

یکی بین باش تا آخر ز اول

مشو بر هر صفت دیگر مبدل

مکن خود را ز گفتار و ز صورت