یکی بین باش تا آخر ز اول

یکی دیدی درونش با برونش

وصال جاودان داری و پیداست

جمال یار بنگر از چپ و راست

مشو بر هر صفت دیگر مبدل

مکن خود را ز گفتار و ز صورت

میاور خویشتن را در کدورت