که خود را در کف شهباز دیدم

کنون در دست شاهم روشنائی

مرا چه غم چو در عین جدائی

مرا دیدست خود را باز دیدم

هر آنکو پروریدم نزد خود برد

بزرگی یافتم گرچه بدم خرد

چو گشتم شاه خود را حلقه در گوش