بوقت صبحدم آن سر ببین تو

به وقت صبح اینجاگاه بشتاب

بوقت صبحدم بیدل مشو تو

ز راز دوست مر غافل مشو تو

گمان بگذار و شو اندر یقین تو

نظر کن در همه اشیا سراسر

که جان میبارد از فیض تو آخر