بهر معنی که میگویم چه دانی

همه جوهر شوند از تابش تاب

همه گردند اندر نور غرقاب

همه جوهر شدند آنگه نهانی

چه دانی تو بمانده غافل و مست

که چون رفتی دل و جان با که پیوست

نگردی پاک تا اینجا نسوزی