که چون رفتی دل و جان با که پیوست

همه جوهر شدند آنگه نهانی

بهر معنی که میگویم چه دانی

چه دانی تو بمانده غافل و مست

نگردی پاک تا اینجا نسوزی

سزد گر نور عشقی بر فروزی