پس آنگه آتشی دیگر فروزد

چو جسم از خاک و آب آمد پدیدار

دگر در باد و آتش ناپدیدار

شود گل چون در این گلخن بسوزد

شود جان چون بسوزد سوی گلشن

رود بار دگر در سوی گلشن

ز دید مرد کی یابد حیاتی