منم با دوست سوزانیده صورت

شده از سر بیچون مست وآگاه

عجائب حالتی باشد در این راز

چگویم با که گویم این سخن باز

فکنده از خود اینجا خود ضرورت

ز عشق دوست هم در دوست دیدم

چنان کاینجا کمال اوست دیدم