چنان کاینجا کمال اوست دیدم

منم با دوست سوزانیده صورت

فکنده از خود اینجا خود ضرورت

ز عشق دوست هم در دوست دیدم

جلالش آن چنانم برده ازدست

که چرخم آسیا بد خرد بشکست

شدم در آسیای چرخ گردان