که چرخم آسیا بد خرد بشکست

ز عشق دوست هم در دوست دیدم

چنان کاینجا کمال اوست دیدم

جلالش آن چنانم برده ازدست

شدم در آسیای چرخ گردان

دگر گردی شدم افشانده بیجان

دگر مانند ذره سوی افلاک