ترا زیبد که گردانی قمر را

که عزو رفعتت شد جاودانه

ترا زیبد که داری معجز اینجا

همه بر درگه تو عاجز اینجا

دو نیمه در بر اهل نظر را

ترا زیبد که آهو خواست زنهار

ز تو ای سید دانای جبار