ز تو ای سید دانای جبار

ترا زیبد که گردانی قمر را

دو نیمه در بر اهل نظر را

ترا زیبد که آهو خواست زنهار

ترا زیبد که فخر تست آفاق

همه اندر دوئی تو در میان طاق

زهی طاق دو ابروی تو محراب