ترا ور نه فتاد او سوی زندان

هر آنکو پای غم او را بشادی

ز غم افتاد اندر سوی شادی

ابی غم شد هر آنکو برد فرمان

ز زندان تو کی یابد رهائی

که از خود یابد اینجاگه جدائی

بود طالب کسی کو راز بیند