نمود جبرئیل ونقل بگذاشت

منزه شد چو ذات پاک بیچون

حقیقت عاشق آسا رفت بیرون

بهشتش عقل بود و عقل بگذاشت

چنان شد ادم از ظلمت سوی نور

که از جنات وحوا گشت او دور

چو پیر عشق او را روی بنمود