رهی دور و عجب در پیش داری

بیانی دیگرست این سر نه بازیست

توئی آدم ز جنت رفته بیرون

فتاده این زمان در سیر گردون

ابا خود پیر پیش اندیش داری

ترا خود میکند در خود خطابی

نداری زهره تاگوی جوابی