نمیدانی که اندر پوست میری

نماید خویشتن را با تو اینجا

که بفریبد ترا ای مرد دانا

تو پنداری که او رادوست گیری

چنانت درکشد چون اژدهائی

که دیگر مینیابد زورهائی

چنین است آخرت آنگه بدیدی