چنانت درکشد چون اژدهائی

که بفریبد ترا ای مرد دانا

تو پنداری که او رادوست گیری

نمیدانی که اندر پوست میری

که دیگر مینیابد زورهائی

چنین است آخرت آنگه بدیدی

چرا در سوی دنیا آرمیدی