زهی نادان که هستی دشمن خویش

خورش خواهند اینجاگه دمادم

ز بهر قوت ایشان روز و شب تو

حقیقت جان کنی ای بوالعجب تو

که دائم جان کنی بهر تن خویش

زهی نادان که کار از دست رفتست

که دشمن در درونت خویش بخفتست