که دائم جان کنی بهر تن خویش

ز بهر قوت ایشان روز و شب تو

حقیقت جان کنی ای بوالعجب تو

زهی نادان که هستی دشمن خویش

زهی نادان که کار از دست رفتست

که دشمن در درونت خویش بخفتست

تو فارغ، همچو حیوانی که انبار