بجز جانان مبین در پرده دل

خود از این رنج تن آزاد گردان

تو خود آسوده شو ای راز دیده

که گم کردی دل اندر باز دیده

که او بد بیشکی گم کرده دل

در این منزل چو تو با جسم گردی

دوئی برداری آنگاهی تو فردی