شکم زمین بهتر او را نهفت

دگر کارزاری که هنگام جنگ

بترسد ز جان و نترسد ز ننگ

توانگر که باشد دلش تنگ و زفت

چو بر مرد درویش کنداوری

نه کهتر نه زیبنده مهتری

چوکژی کند پیر ناخوش بود