سخنها که جان را بود سودمند

سخن گو چو بوزرجمهر جوان

به بوزرجمهر آن زمان گفت شاه

که ای مرد پر دانش و نیک خواه

همی مرد بی ارز گردد بلند

ازو گنج گویا نگیرد کمی

شنودن بود مرد را خرمی