ازو گنج گویا نگیرد کمی

که ای مرد پر دانش و نیک خواه

سخنها که جان را بود سودمند

همی مرد بی ارز گردد بلند

شنودن بود مرد را خرمی

چنین گفت موبد به بوزرجمهر

که ای نامورتر ز گردان سپهر