طلبکار تو اینجاگه شده عرش

بجان و دل ترا او مشتری است

طلبکار تواند اینجا نجومات

کجا دانند از سر علومات

حقیقت نور تو افشانده بر فرش

طلبکار تو کرسی گشته با لوح

که تا بوئی بیابندت از آن روح