حقیقت نور تو افشانده بر فرش

طلبکار تواند اینجا نجومات

کجا دانند از سر علومات

طلبکار تو اینجاگه شده عرش

طلبکار تو کرسی گشته با لوح

که تا بوئی بیابندت از آن روح

طلبکار تو است افلاک و انجم